الا ای ترک تبریزی سلامت
فدایت جان و تن بر هر کلامت
اگر چون سگ به کویت لانه کردم
مکن بر من نگارینا ملامت
به چشمانت قسم دنیا فریبه
به هرسو بنگری عاشق غریبه
مکن جانا ملامت اهل دل را
جهان بر کام عاشق چون لهیبه
مزن یارابه مژگان دشنه بر دل
که مارا پای دل بد مانده بر گل
به زلفانت عجب سحری نمودی
نشد کامی بجز عشق تو حاصل
بدو گفتم گرفتار تو هستم
بگفتا نشنوم چون مست مستم
بگفتم درد ما را چاره ئی کن
بگفتا رو که من خود می پرستم
| رضا محمدزاده |