من وتو

اشعار عاشقانه ای که تقدیم توست

من بی کس

وقتی که تنهای تنها میشیم وقتی همه درها به رویمون چفت میشن وقتی خودمون رو با خاطراتمون تو یه اتاق تنها میابیم اونوقته که می فهمیم چه روزهائی رو از دست دادیم به یاد اون روزهائی نه تنها بودیم نه بی هم و بی عشق

برمن بی کس یا رب  کس نگریست چرا؟

حال دل زارم کس  نپرسید زهم بار خدایا

از غم بی کسی کشیدم هزاران ناله وفریاد

کس  نشنید  غریو دل شکسته ام بار خدایا

چون   کبوتر  گرفتم  دامن از نامردمی ها

اوج   فلک  نگشود بال بسته ام بار خدایا

نداستم   که  عاشق در جهان بی کس بماند

از   این   نامردمی ها خسته ام بار خدایا

شبم  تاریک و  روزم  پر بلا  گشته   دلا

مگر  من زندگی  را بسته ام   بار  خدایا

اسیر این  قمارم رحم بر من  کس  نکرد

دلتنگ   از   این   دسته ام   بار   خدایا

رحمی  ای  جان   با   من  بی  کس  نما

سوده  دل  از  غم   گشته ام  بار  خدایا

و این هم درد دل عاشقانه با زبان آذری

شعر آذری:وفاسیزیارم

ای وفا سیز دلبرم  , سن سیز جفالر   گورمیشم

آتش  هجرانیدن   ,   بس بیر بلالر    گورمیشم

جانیما  اوخلار   ویرپلار    بو   گروه    اشقیا

رحم سیز  بی دین  و  ایمان   کافران  و  اغنیا

هر  گئجه  صبح  قدر   آغلار گالیپلار گوزلریم

کیم سیلرگوزیاشیمی   کیم  یازارجان سوزلریم

سزلارام  دردن کی  یوخ   مرهم   جانیم   منم

گوزلریم  سوزگون اولوپ , بوزلایپ قانم منم

صبر و  طاقت  گالمیپ  ,  ناله  و  افغان   دن

گل گوتار  هجرانوی , ائتمه ویران جان و  تن

گل   بهار   آرزو  ,   ائتمه   حیران    عالمی

حوانین   عشقی   تک   ویرانه  ائتدی   آدمی

اینجیدم   دونیا  ده  من  طاقتم  یوخدور  داها

سن کی   یوخسان  سوزلریم  چوخدور  داها

سوزلریم یازدم  داغا  سیل تک آخدی  گوزی

موج ویردی  ساحله دریا کی بیلدی او سوزی

دوشدی  طوفان  عالمه  بیلدی اورکده دردمی

عالمه یخدی بوران گوردی ناله های سردمی

رحم  ایله بیرده باری دنیایه ور سن شادلیغی

بوک   گینن  دشمن لیغین  بایراقنی,  یادلیغی

برای توکه تمام وجود منی

گفتم خراب توام ,رحمی چرا نداری ؟             

                 گفتی نکن فغان  که ,  راه دگر نداری

گفتم بسوختم  یار , ازسوز آن نگاهت              

                 گفتی مکن گلایه کن جان فدای راهت

گفتم عطوفتی کن ,از راه مهر کن رو              

                گفتی خموش بمان و راه وطرقتت جو

گفتم توان من نیست با من کمی مدارا               

               گفتی  توان  نداری عاشق مشو خدارا

گفتم  دگر ندارم  در  خویشتن  نوائی              

              گفتی  اگر بمانی  ,  باید  کنی گدائی

گفتم به تیر غمزه عمرم به باد دادی                 

               گفتی به خامی من پختن به یاد دادی

گفتم زآتش عشق عالم بسوخت  یارا                

              گفتی سلام خواهی ازدل بشوی مارا

گفتم  که تا توانم ,  درعشق تو بمانم                

               شب  تا سحربنالم از سوزدل بخوانم

جانم, تنم  فدایت,سوزم به هر نگاهت

سرمی دهم به پایت دریادوجلوگاهت