من وتو

اشعار عاشقانه ای که تقدیم توست

رفت  از   برم   ,    آن  ترک  سیمین  پیکرم

گوئی ندانست این مه ام بی او چه آمد  بر سرم

دیده شده سیلاب  خون  ,  آتش  نشسته  بر دلم

من مرغک عشقم ولی بی او چه گویم! بی پرم

از  هجر  او  ویران  شده  کاخ  امید  وآرزوم

حیرانم و ویرانه ام دیگر چه خواهم  از  کرم؟

تنهای تنها مانده ام  چون  بوف  کور جاده ها

در  آفرینش  گوئیا  ,  من  ذره ای  بد  اخترم

روح خدائی در ازل , چون که نشستش  برتنم

هرگزندیده روزگار, یک خط خوش بر دفترم

و بالاخره اینهم اولین شعر آذری من 

 این شعر رو با تمام عشق تقدیم می کنم به وطنم آذربایجان وتمام همزبانان خودم وکسانی که قبل از قومیت وزبان وملیت به عشق می اندیشند .

ائله سن سیزلمیشم  ,   دنیا  منه  تار گلیر

(بی تو بد جوردلم تنگ شده .دنیا واسم تیره وتاره)

بوبوئیک دنیا   منه  بیر   بالاجا   دار  گلیر

(دنیای به این عظمت واسم یه کلبه تنگ شده)

هر کسه  سن دمیشم  , ائتدی پشیمان منی

(هرکسی رو خواستم جای تو واسه خودم یار انتخاب کنم بد جور پشیمونم کرد)

بو منه بس کی هامی سنله سورا خوار گلیر

(این واسه من نهایته که غیر تو که یارمی همه خوار و پستند)

سن منه بیرجه  بله  ,  عمر  ابد  میشودون

(تو با عشقت یه زندگی ابدی واسم ساختی )

ایندی سن سیز نفسم , ناقص و بیمار گلیر

(الان با رفتن تو بد جور مریض شدم)

سن قارانلوق گجمه ,  ایشقی ایتدن  هدیه

(تو به تاریکی هام روشنائی بخشیدی )

بو قانلوق بله سن  سیز  منه  بسیار  گلیر

(این روزهای هجران واسم خیلی گرون تموم شده )

نالم سس ورری ائل , همه کس قان آغلر

(همه ائل وتبار با ناله ام می نالند وگریه می کنند)

بو وفاسیز گونلر   ,  منه  چون  نار  گلیر

(این ایام بی وفائ مثل آتش جهنم واسم سوزانه)

گوزومین یاشینا باخ ایله منه  بیرده  نظر

(رحم به سیل اشکام کن وبرگرد)

سنین هردم یادینا ,  ایله  منه  یار  گلیر

(که هر بار یادت می کنم درست مثل اینه که دوباره می بینمت)

اگرائتسن منه  بو  فرصتی  هردم  دئیرم

(اگه یه بار این فرصتو بهم بدی که ببینمت همیشه به خودم می گم)

که رضا واردی  گنه  بوی  وفادار  گلیر

(رضا بازم وفاداری تو عالم مونده که یارم دوباره برگشته )