همچنان دوستت دارم . نگو که گذشت ! عشق در من پیر نمی شود هرروز آتشی که افروخته ای شعله ورتر و سوزانتر از روز قبل است باور کن

غزلی دیگر تقدیم تو

تا سحر بوی تو دارد بسترم

بسترم آتش و‌ من خاکسترم

تا که غافل مي شوم يک لحظه را

می کند آنی ورق از دفترم

از غباری اين چنين دل خسته ام

می زند تا دورها ، سر ، کفترم

خواب خود را می روم صيقل دهم

همچو وسواسی که دارد دخترم

خاطراتم را مروری می کنم

می رود تا آسمان دود از سرم

می رسد صبحی که فريادم کنی

با زبان مادری :((من ايسترم))؟

غزلی از :رضا محمدزاده مهر ۱۳۸۸